«Մենք իրավունք չունենք ասելու իսլամացած հայեր, այլ պետք է ասենք իսլամացված հայեր, քանի որ պատմությունը ցույց է տալիս, որ կրոնափոխությունը տեղի է ունեցել բռնի պայմաններում»,- կարծում է պատմական գիտությունների թեկնածու Գևորգ Յազըճյանը, ում խոսքերով, հայ ասելուց էլ պետք է հասկանալ, որ «մենակ հայախոս կամ մենակ քրիստոնյա լինելով չի կարելի հայ համարվել»:
Նշենք, որ Գ. Յազըճյանն այն պատմաբաններից է, ով դեմ է այն տեսակետներին, որ տարբեր կրոնների պատկանող, սակայն հայ ծագում ունեցողները, հավասարապես հայ են: Նա մի շարք պատմաբանների հետ համարում է, որ այդպես մտածելը և «իսլամացված հայերին» հայ իրականության մեջ ինտեգրելը` ազգային անվտանգության լուրջ խնդիրներից է:
Պատմաբանը համոզված է, որ «մուսուլման հայ չի կարող լինել»: Նրա խոսքերով, մահմեդականացված հայերը լավագույն դեպքում հիշում են, որ իրենց մեջ հայ կա, բայց «երբ հարցնում ես` կվերադառնա՞ս Հայաստան, փոխադարձ հարցնում են` ինչու՞»: Ըստ նրա, սա նշանակում է, որ չկա ազգային ինքնագիտակցությունը, ինչի հետևանք է նաև այն, որ Հայաստանում երկքաղաքացիության մասին օրենքի ընդունումից հետո արտրեկրի քաղաքացի հայերից միայն 1800 հոգի է դիմել քաղաքացիություն ստանալու համար:
«Եթե 3000-ից միայն 1-ն է դիմել, նշանակում է, որ իրենք ՀՀ-ի և իշխանությունների նկատմամբ չունեն հավատ»,- ընդգծեց պատմաբանը:
Ւնչ վերաբերում է իսլամացված հայերին, ապա, մասնագետի կարծիքով, նրանց մոտ կան հայկական էթնիկական մտածելակերպի տարբեր տեսակի դրսևորումներ:
«Շատերն ատում են հայերին և կատաղում են, որ իրենց ասում ես իրենց հայ արմատների մասին: Կան այնպիսիք, որ ուզում են վերադառնալ Հայաստան, և նրանցից շատերն այդպես էլ անում են կամ գնում են հայկական պատրիարքարան և մկրտվում են»,- հայտնեց Գ. Յազըճյանը և ընդգծեց, որ «Այդ քայլին դիմում են, քանի որ շատ լավ հասկանում են, որ իսլամ մնալով` իրենք չեն կարող հայ դառնալ»:
Պատմական գիտությունների թեկնածուն համոզված է նաև, որ կրոն փոխելիս` փոխում ես մի ամբողջ աշխարհայացք ու ինքնություն: Նա նշեց, որ այդ առումով` «մեզանում ահռելի տգիտություն կա կրոնի էթնոդավանական, էթնոլեզվական և էթնոմշակութային հարցերի վերաբերյալ»:
Խոսելով քրիստոնեության և մահմեդականության միջև գոյություն ունեցող պայքարի մասին` Գ. Յազըճյանը նշեց, որ «աշխարհի բոլոր վայրերում, ամենամեծ հրապարակներում, ամենամեծ եկեղեցիների կողքին բարձրացվում են մուսուլմանական մզկիթներ` ցույց տալու, որ մուսուլմանությունը հաղթում է քրիստոնեությանը»: Նա ընդգծեց այն, որ ՀՀ-ն միակ երկրներից է, որտեղ իսլամական համայնք գոյություն չունի` գրանցված չէ, և դա «շատ լավ է, քանի որ նրանք քաղցկեղի նման են և մի քանի տասյակ տարի եհետո կգրավեին ամեն ինչ»:
«Մեր պետությունը պատրաստ չէ դրան, քանի որ մենք ազգային անվտանգություն չունենք: Օրինակ, Թուրքիայում այս հարցերով զբաղվում են պետության ազգային անվտանգության համապատասխան ստորաբաժանումները, և այն պետական և ազգային անվտանգության խնդիր է: Ես չգիտեմ, թե մեր ազգային անվտանգությունը նման հարցրով արդյո՞ք զբաղվում է»,- հարցրեց պատմաբանն ու որպես լուծում առաջարկեց խնդրի շուրջ մասնագիտական խորն ուսումնասիրություն անցկացնել:
20.06.2009, 17:19
No comments:
Post a Comment